Ο Μουρίνιο επιστρέφει στη Ρεάλ γιατί κάτι άφησε στη μέση

Μια από τις μεγαλύτερες επιστροφές των τελευταίων χρόνων στο ποδόσφαιρο είναι εδώ και μερικές μέρες γεγονός, αφού ο Ζοσέ Μουρίνιο, δεκατρία χρόνια μετά την αποχώρησή του από τον πάγκο της Ρεάλ Μαδρίτης, είναι ο εκλεκτός για να καθοδηγήσει ξανά τη “βασίλισσα” και να την επαναφέρει στο δρόμο των επιτυχιών, σε μια αποστολή η οποία θυμίζει πολύ αυτήν που ανέλαβε να φέρει εις πέρας στην πρώτη του θητεία.

Μετά από το αποτυχημένο πρότζεκτ με τον Τσάμπι Αλόνσο, ο οποίος δεν κατάφερε ποτέ να περάσει τη δική του φιλοσοφία στους “καλομαθημένους” σταρ της Ρεάλ, αλλά και μετά τη σύντομη θητεία του Άλβαρο Αρμπελόα ο οποίος ούτως ή άλλως είχε ρόλο υπηρεσιακού, ο Μουρίνιο αναλαμβάνει για να σηματοδοτήσει μια νέα εποχή στους “μερένχες” αλλά κυρίως για να βάλει τάξη στην ομάδα μετά από μια χαοτική, αλλοπρόσαλλη σεζόν που όμοιά της δύσκολα να θυμηθεί κάποιος. Μια σεζόν αποτυχημένη στην οποία και πάλι η Ρεάλ δεν κατέκτησε κάποιο τίτλο αλλά κυρίως που στιγματίστηκε από πολλά προβλήματα στα αποδυτήρια και απίστευτα περιστατικά με αποκορύφωμα τον τσακωμό μεταξύ Τσουαμενί και Βαλβέρδε που είχε ως αποτέλεσμα να καταλήξει ο Ουρουγουανός στο νοσοκομείο και αμφότερους να τιμωρούνται με πρόστιμο 500 χιλιάδων ευρώ!

Οι συγκυρίες που φέρνουν τον Μουρίνιο αυτό το καλοκαίρι στη Ρεάλ (με συμβόλαιο που τον κρατά στο “Μπερναμπέου” έως το 2029) έχουν ομοιότητες αρκετές με την πρώτη του έλευση πίσω στο 2010. Και τότε η ομάδα είχε μείνει για δύο χρόνια χωρίς σημαντικό τρόπαιο, όπως επίσης και τότε είχε να ανταγωνιστεί μία τρομερή Μπαρτσελόνα που είχε πάρει δύο συνεχόμενα πρωταθλήματα (και φυσικά τρεμπλ το 2009) και έδειχνε ικανή να κυριαρχήσει και τα επόμενα χρόνια. Σίγουρα η τωρινή Μπαρτσελόνα απέχει πολύ από το να συγκριθεί με εκείνη του Πεπ που ήταν η κορυφαία της ιστορίας, όμως και τώρα μοιάζει ένα πολύ ανώτερο σύνολο από τη Ρεάλ. Ακόμη, ο Πορτογάλος κόουτς θα πρέπει και πάλι να διαχειριστεί ένα ρόστερ με πολύ μεγάλους σταρ (Εμπαπέ, Βινίσιους, Μπέλινγχαμ, Βαλβέρδε κλπ.) όπως είχε κληθεί να κάνει και τότε βρίσκοντας εκεί Κριστιάνο, Ράμος, Κασίγιας, Κακά, Μπενζεμά και πολλούς άλλους.

Ο Μουρίνιο στην πρώτη του θητεία κατάφερε να κάνει αυτό για το οποίο προσελήφθη από τον Φλορεντίνο Πέρεθ, δηλαδή να μειώσει την ψαλίδα από τη Μπαρτσελόνα, να σταματήσει την κυριαρχία της και να ξανακάνει τη Ρεάλ πρωταγωνίστρια. Στην πρώτη του χρονιά πήρε το Κύπελλο Ισπανίας, στη δεύτερη -που ήταν και η κορυφαία του- πήρε το πρωτάθλημα των ρεκόρ*, ενώ κατέκτησε και ένα ισπανικό Σούπερ Καπ. Στην τρίτη του σεζόν -που παραδοσιακά είναι η χειρότερή του- βγήκαν στην επιφάνεια πολλά προβλήματα και οι προστριβές του με κάποιους ποδοσφαιριστές σε συνδυασμό με το ότι δε μπόρεσε να φέρει κάποιον τίτλο ολοκλήρωσαν τη θητεία του το καλοκαίρι του 2013. 

Ο Ζοσέ Μουρίνιο αποθεώνεται από τους παίκτες του στη διάρκεια της φιέστας για το ιστορικό πρωτάθλημα του 2012

Όπως και τότε, έτσι και τώρα ο Πέρεθ επιλέγει τον Μουρίνιο για να φέρει δραστικές αλλαγές. Υπάρχει όμως μια σημαντική διαφορά. Το 2010 ο Πορτογάλος ήταν ο μεγαλύτερος σταρ της προπονητικής, το κορυφαίο όνομα των πάγκων, έχοντας μόλις κατακτήσει ένα αλησμόνητο τρεμπλ με την Ίντερ, έχοντας πάρει Champions League με την Πόρτο και δύο Premier League με την Τσέλσι, τις πρώτες του συλλόγου μετά από πενήντα χρόνια. Τώρα, στα 63 του, απέχει καιρό από την ποδοσφαιρική ελίτ, έχοντας δουλέψει σε Τότεναμ, Ρόμα, Φενέρμπαχτσε και Μπενφίκα τα τελευταία χρόνια. Ακούει διαρκώς τους επικριτές του να λένε πως το στυλ του δεν έχει θέση στο σύγχρονο ποδόσφαιρο. Και αυτό ακριβώς είναι που μπορεί να εκμεταλλευτεί η Ρεάλ. Αν η αμφισβήτηση αυτή γίνει καύσιμο για τον ίδιο τον “Special One” στην επιθυμία του να δώσει απαντήσεις, τότε όντως μπορεί το πρότζεκτ να πετύχει.

Ο Μουρίνιο άλλωστε επιστρέφει στη Μαδρίτη γνωρίζοντας πως έχει αφήσει κάτι στη μέση από την προηγούμενη φορά. Παρά τους εγχώριους τίτλους, η προσπάθειά του να φτάσει με τη Ρεάλ στην κορυφή της Ευρώπης και να της δώσει το πολυπόθητο δέκατο τρόπαιο δε στέφθηκε με επιτυχία, γνωρίζοντας τρεις σερί αποκλεισμούς στα ημιτελικά του Champions League. Ειδικά ο αποκλεισμός από τη Μπάγερν στα πέναλτι το 2012 ήταν αυτός που τον πόνεσε περισσότερο, καθώς η “βασίλισσα” διέθετε τότε μια εξαιρετική ομάδα. Ήταν αυτός βέβαια που την ξαναέκανε πρωταγωνίστρια στο θεσμό (μετρούσε έξι σερί αποκλεισμούς στους “16” πριν την έλευσή του) και μετά τη φυγή του κατακτήθηκαν συνολικά έξι Champions League, ωστόσο θα ήθελε πολύ να βάλει το όνομά του δίπλα σε έναν τέτοιο θρίαμβο. Θα έχει άλλη μία ευκαιρία, με ένα διαφορετικό σύνολο και διαφορετικά δεδομένα.

Η Ρεάλ όμως θα πρέπει να προσέξει κάτι πολύ σημαντικό. Εάν ο Πέρεθ προσέλαβε ξανά τον Μουρίνιο για να έχει έναν έξτρα σύμμαχο στο παρασκήνιο, στη γκρίνια για τη διαιτησία και τη δημιουργία εντυπώσεων, τότε είναι πιθανό να το χάσει το παιχνίδι. Μαζί με όλα τα καλά που έφερε ο Πορτογάλος στην πρώτη του θητεία μην ξεχνάμε επίσης πως ανέβασε σε δυσθεώρητα επίπεδα την τοξικότητα, τόσο στα “clasico” που έγιναν πεδία μαχών, όσο και μέσα στα αποδυτήρια. Και τα αποδυτήρια της Ρεάλ αυτή τη στιγμή είναι ήδη καζάνι που βράζει όπως μας έδειξε αυτή η σεζόν, επομένως απαιτούνται λεπτοί χειρισμοί. Για να πετύχει αυτό το νέο αντάμωμα, θα πρέπει ο Μουρίνιο και όλοι στο σύλλογο να δώσουν βάση στο ποδοσφαιρικό πρότζεκτ.

Στη νέα του θητεία στη Ρεάλ, ο Μουρίνιο θέλει να δώσει και τις δικές του απαντήσεις εκτός από το να οδηγήσει την ομάδα ξανά στις επιτυχίες

Τουλάχιστον σε πρώτο επίπεδο αυτό φαίνεται πως γίνεται, αφού είμαστε μόλις στα μέσα του Ιουνίου και οι “μερένχες” έχουν κλέψει τις εντυπώσεις στο μεταγραφικό παράθυρο με στοχευμένες κινήσεις. Μετά από υποδείξεις του “Special One”, έχουν αποκτήσει ήδη τέσσερις πρωτοκλασάτους ποδοσφαιριστές με μόλις 80 εκατομμύρια ευρώ: τον Κουκουρέγια έναντι 60 περίπου εκατομμυρίων, τον Μπερνάρντο Σίλβα ως ελεύθερο, τον Κονατέ ως ελεύθερο και τον Ντούμφρις πληρώνοντας τη ρήτρα των 20 εκατομμυρίων. Όπως βλέπουμε, η έμφαση έχει δοθεί κυρίως στην ενίσχυση της αμυντικής γραμμής (επιτακτική ανάγκη μετά τους τόσους τραυματισμούς και τις αποχωρήσεις Καρβαχάλ και Αλάμπα), αποκτήθηκε επίσης ένας παίκτης που μπορεί να δώσει ποιότητα κυρίως ως χαφ πλέον (Σίλβα), ενώ η Ρεάλ δε θα σταματήσει εδώ, καθώς αναμένονται κι άλλες κινήσεις.

Κλείνοντας, είναι γνωστό πως με τον Μουρίνιο δεν υπάρχει μέση λύση. Είτε τον λατρεύεις είτε τον μισείς. Ομοίως, μέση λύση δε θα υπάρξει και σε αυτή τη δεύτερη θητεία του στη Ρεάλ. Είτε το στάτους του θα φέρει τάξη στην ομάδα και θα κάνει τους παίκτες να τον σέβονται και να τα δώσουν όλα στο γήπεδο γι' αυτόν (όπως πολλές φορές έχει γίνει), είτε ο εκρηκτικός του χαρακτήρας θα δημιουργήσει ένα επικίνδυνο μείγμα στα αποδυτήρια και η “βασίλισσα”, που περιθώριο για άλλη αποτυχημένη χρονιά δεν έχει, θα μπλέξει σε νέες περιπέτειες. Όπως και να' χει, το... sequel του Ζοσέ Μουρίνιο στη Ρεάλ είναι έτοιμο να ξεκινήσει και στη Μαδρίτη θα προβληθεί ένα blockbuster που δε μπορεί να το χάσει κανείς.

*τη σεζόν 2011-12 η Ρεάλ του Μουρίνιο σημείωσε σπουδαία ρεκόρ στο ισπανικό πρωτάθλημα, παίρνοντας τους περισσότερους βαθμούς (100), σκοράροντας τα περισσότερα γκολ (121), έχοντας τη μεγαλύτερη διαφορά τερμάτων (+89) και σημειώνοντας τις περισσότερες νίκες (32) καθώς και τις περισσότερες εκτός έδρας νίκες (16)

ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΕΚΑΚΗΣ