Το μέλλον του Τσάμπι Αλόνσο στη Ρεάλ Μαδρίτης έμοιαζε προδιαγεγραμμένο εδώ και καιρό

Το να προπονείς τη Ρεάλ Μαδρίτης είναι ίσως η πιο δύσκολη δουλειά στο ποδόσφαιρο και αυτό το βίωσε από πρώτο χέρι ο Τσάμπι Αλόνσο όσο διήρκησε η σύντομη θητεία του ως προπονητής των “μερένχες”. Από το απόγευμα της Δευτέρας (12/1), μία μέρα μετά το χαμένο τελικό του ισπανικού Σούπερ Καπ από τη Μπαρτσελόνα, ο Βάσκος τεχνικός αποτελεί παρελθόν από την τεχνική ηγεσία του συλλόγου σε μια εξέλιξη που, σωστή ή όχι, φαινόταν προδιαγεγραμμένη από καιρό.

Η επίσημη ανακοίνωση της Ρεάλ έκανε λόγο για απόφαση που πάρθηκε από κοινού, οι περισσότεροι δημοσιογράφοι όμως αυτό το αμφισβήτησαν, τονίζοντας πως ο Αλόνσο επιθυμούσε να παραμείνει αλλά η διοίκηση του έδειξε την πόρτα της εξόδου. Όποια και να είναι η πραγματικότητα, η ουσία είναι πως δεδομένων των συνθηκών που είχαν δημιουργηθεί και γνωρίζοντας όλοι πώς λειτουργούν τα πράγματα στη Ρεάλ Μαδρίτης, ήταν τρομερά δύσκολο για τον Τσάμπι να συνεχίσει. Οι λόγοι ήταν κυρίως δύο: το γεγονός πως η ομάδα δεν έδειχνε καμία βελτίωση εδώ και μήνες αλλά και ο έλεγχος στα αποδυτήρια που έδειχνε να έχει χαθεί λόγω των κακών σχέσεών του με κάποιους ποδοσφαιριστές.

Ο Αλόνσο ανέλαβε τη Ρεάλ ως ένα από τα ανερχόμενα ονόματα της προπονητικής (λίγους μήνες πριν είχε κατακτήσει ένα ιστορικό νταμπλ στη Γερμανία με τη Λεβερκούζεν) και ήταν ένας άνθρωπος που ήξερε καλά την ομάδα αφού είχε φορέσει με επιτυχία για πέντε χρόνια τη φανέλα της. Το προφίλ του θεωρούνταν ιδανικό για να καθοδηγήσει τους “μερένχες” στη μετά-Αντσελότι εποχή, ωστόσο τα όσα υποσχέθηκε κατά την επίσημη παρουσίασή του -μια ομάδα δυναμική, ευέλικτη, παθιασμένη που να παίζει ένα “ροκ εν ρολ” ποδόσφαιρο όπως το χαρακτήρισε- δεν τα είδαμε ποτέ στον αγωνιστικό χώρο. Ναι, η αλήθεια είναι πως ο Βάσκος προσπάθησε στην αρχή να περάσει πράγματα της δικής του φιλοσοφίας στην ομάδα. Από το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων του καλοκαιριού αλλά και στο ξεκίνημα της φετινής σεζόν είδαμε μια Ρεάλ που προσπαθούσε να πιέσει, να έχει περισσότερο τον έλεγχο του παιχνιδιού και να είναι συμπαγής ανασταλτικά. Πράγματι, τα στοιχεία αυτά οδήγησαν τη “βασίλισσα” σε ένα πολύ καλό ξεκίνημα με δεκατρείς νίκες στα πρώτα δεκατέσσερα ματς, ωστόσο στο εσωτερικό της ομάδας τα πράγματα δεν ήταν τόσο ρόδινα.

Πολλοί αναφέρουν πως τα προβλήματα ξεκίνησαν από τη βαριά ήττα στο μαδριλένικο ντέρμπι με 5-2 από την Ατλέτικο στα τέλη Σεπτέμβρη, άλλοι πάλι πως υπήρχαν ακόμη και από την αρχή της σεζόν. Είχε άλλωστε προξενήσει εντύπωση όταν μέσα στο φθινόπωρο, τη στιγμή που η ομάδα τα πήγαινε εξαιρετικά από πλευράς αποτελεσμάτων με μοναδικό μελανό σημείο την ήττα στο “Μετροπολιτάνο”, πολλά έγκυρα Μέσα έκαναν λόγο για αρκετούς δυσαρεστημένους ποδοσφαιριστές εξαιτίας των νέων δεδομένων που είχε φέρει η παρουσία του Αλόνσο, όπως η απαίτηση για έντονο πρέσινγκ στα παιχνίδια, οι απαιτητικές προπονήσεις και ο αποκλεισμός φίλων και γνωστών των παικτών από το προπονητικό κέντρο. Το σημείο καμπής της σεζόν για τη Ρεάλ, το σημείο όπου έγινε φανερό στους πάντες πως κάτι δεν πάει καλά στα ενδότερα ήρθε στο “clasico” της 26ης Οκτωβρίου και την ώρα της αλλαγής του Βινίσιους, όταν ο Βραζιλιάνος αντέδρασε πολύ άσχημα τη στιγμή μάλιστα που η ομάδα του νικούσε και πραγματοποιούσε μια αρκετά καλή εμφάνιση. Όταν αργότερα ζήτησε επίσημα συγνώμη δεν ανέφερε πουθενά το όνομα του Αλόνσο. Τα δημοσιεύματα για κακές σχέσεις με κάποιους ποδοσφαιριστές πλήθαιναν και από κει και έπειτα μια άλλη Ρεάλ παρουσιάστηκε στους αγωνιστικούς χώρους.

 Η αντίδραση του Βινίσιους στην αλλαγή του κατά τη διάρκεια του ματς με τη Μπαρτσελόνα φανέρωσε τις "ρωγμές" που υπήρχαν σε ό, τι προσπάθησε να "χτίσει" ο Αλόνσο στη Ρεάλ

Οι τρεις σερί εκτός έδρας ισοπαλίες με Ράγιο, Έλτσε και Τζιρόνα καθώς και η εντός έδρας ήττα από τη Θέλτα έφεραν τη “βασίλισσα” από το +5 στο -4 από τη Μπαρτσελόνα στο πρωτάθλημα. Ακόμα και σε παιχνίδια όπου ήρθε η νίκη, όπως το “τρελό” 3-4 με τον Ολυμπιακό στο Φάληρο, το 2-3 με την άσημη Ταλαβέρα στο Copa del Rey αλλά και οι τρεις σερί νίκες με τις οποίες έκλεισε τον πρώτο γύρο στο πρωτάθλημα -ναι, ακόμη και το 5-1 με τη Μπέτις- η Ρεάλ κάθε άλλο παρά ικανοποιούσε με την απόδοσή της. Ο Αλόνσο έμοιαζε να μη μπορεί να περάσει άλλο πια τη φιλοσοφία του, η ομάδα σταμάτησε να πιέζει, να έχει μία ορθολογική ανάπτυξη, μια σταθερή ενδεκάδα και ξεκάθαρους ρόλους στους παίκτες, ενώ ανασταλτικά ήταν πολύ ευάλωτη με τον Κουρτουά να είναι και πάλι ο σωτήρας σε πολλές περιπτώσεις. Οι πάμπολλοι τραυματισμοί που έκαναν την εμφάνισή τους για άλλη μια χρονιά στη Ρεάλ και άφησαν τον προπονητή ουσιαστικά χωρίς τη βασική του άμυνα σίγουρα έπαιξαν το ρόλο τους, όπως και το γεγονός πως και πάλι δεν αποκτήθηκε ένας παίκτης που να μπορεί να ελέγχει το τέμπο του παιχνιδιού στο κέντρο (ο Αλόνσο θέλησε να δώσει στον Γκιουλέρ αυτό το ρόλο αλλά εκείνος είναι πιο πολύ δεκάρι συν το ότι δε μπόρεσε να συνυπάρξει με τον Μπέλινγχαμ από τη στιγμή που επέστρεψε ο Άγγλος), ωστόσο το πρόβλημα ήταν πολύ βαθύτερο.

Η παρουσία της Ρεάλ στο ισπανικό Σούπερ Καπ θα έκρινε εν πολλοίς την παραμονή του Τσάμπι. Εκεί, ήρθε η πρόκριση στον τελικό με νίκη επί της Ατλέτικο χωρίς όμως πειστική εμφάνιση και η ήττα με 3-2 από τη Μπαρτσελόνα στη συνέχεια, σε ένα παιχνίδι όπου οι “μερένχες” είχαν μια πολύ συντηρητική προσέγγιση και δημιούργησαν ελάχιστα στην επίθεση. Το βίντεο που έκανε το γύρο του διαδικτύου στη συνέχεια και δείχνει τον Εμπαπέ να λέει στους συμπαίκτες του να μην παραμείνουν στην απονομή της Μπαρτσελόνα παρά την αντίθετη οδηγία από τον Αλόνσο, έδειξε πως ο έλεγχος του προπονητή στους παίκτες είχε χαθεί πλήρως. Πλέον δεν υπήρχε επιστροφή.

Ο Εμπαπέ φαινόταν να είναι ένας από τους υποστηρικτές του Αλόνσο. Υπό τις οδηγίες του πραγματοποίησε μια εξαιρετική ατομικά χρονιά, σκόραρε 30 γκολ αλλά παράλληλα αυτό έδειξε πως η ομάδα αδυνατούσε να πάρει πράγματα στο σκοράρισμα από τους υπόλοιπους παίκτες

Η ιστορία θα γράψει πως ο Τσάμπι Αλόνσο απέτυχε στη Μαδρίτη επειδή ουσιαστικά ποτέ δε μπόρεσε να διαχειριστεί τα μεγάλα εγώ των ακριβοπληρωμένων σταρ της Ρεάλ. Η δυσαρέσκεια ορισμένων παικτών με τη νέα τάξη πραγμάτων που έφερε ο Βάσκος έφερε στο μυαλό μια ιστορία που είχε κάποτε αναφέρει ο Ρομπέρτο Κάρλος από την εποχή των “galacticos”, τότε που ο ίδιος μαζί με τον Βραζιλιάνο Ρονάλντο είχαν διαμαρτυρηθεί έντονα στον τότε προπονητή και συμπατριώτη τους, Βαντερλέι Λουξεμπούργκο, για το γεγονός πως είχε βάλει πρωινές προπονήσεις και είχε απαγορέψει το αλκοόλ στα τραπέζια της ομάδας. Οι “galacticos” στα χαρτιά ήταν το κορυφαίο σύνολο στον κόσμο, στην πράξη όμως συμπλήρωσαν  τρία χρόνια χωρίς κάποια επιτυχία. Δυστυχώς για τη Ρεάλ, η τωρινή κατάσταση θυμίζει αρκετά εκείνη την εποχή.

Η παρουσία τόσων σούπερ σταρ όπως οι Εμπαπέ, Βινίσιους, Μπέλινγχαμ, Ροντρίγο, Βαλβέρδε κλπ κάνει την ομάδα πανίσχυρη στη θεωρία, όμως οι παίκτες αυτοί πρέπει να έχουν και την κατάλληλη νοοτροπία και να ακολουθήσουν μια σωστή τακτική προσέγγιση για να φέρουν επιτυχίες. Πολλοί είπαν πως ο Αλόνσο δεν είχε τις ικανότητες του Αντσελότι στη διαχείριση των παικτών, ξεχνούν όμως πως και πέρσι με τον Ιταλό η ομάδα ήταν στα περισσότερα ματς κακή, χωρίς ξεκάθαρο πλάνο στο γήπεδο και βασιζόμενη κυρίως στις ατομικές εμπνεύσεις των σπουδαίων παικτών που διαθέτει. Στο τέλος, έκλεισε τη χρονιά χωρίς κάποιο μεγάλο τρόπαιο. Ο Αλόνσο προσπάθησε να δώσει στη Ρεάλ μια διαφορετική φιλοσοφία και να φτιάξει ένα σύνολο με αρχή, μέση και τέλος. Εν τέλει, απέτυχε επειδή έχει και ο ίδιος μερίδιο ευθύνης, αλλά και επειδή οι ίδιοι του οι παίκτες ουσιαστικά αρνήθηκαν να τον ακολουθήσουν με την ανοχή μάλιστα της διοίκησης, η οποία ποτέ δε στήριξε έμπρακτα τον προπονητή. 

Ο Φλορεντίνο Πέρεθ και οι υπόλοιποι της διοίκησης δεν προστάτεψαν ποτέ τον Αλόνσο, άφησαν να αιωρούνται για εβδομάδες οι φήμες περί απόλυσής του και εν τέλει έδειξαν πως τις περισσότερες φορές οι προπονητές είναι αναλώσιμοι στο "Σαντιάγο Μπερναμπέου"

Πώς θα πορευθεί η Ρεάλ από δω και πέρα; Οι “μερένχες” έχασαν ήδη το πρώτο τρόπαιο της σεζόν (έστω και το λιγότερο σημαντικό) από τη Μπαρτσελόνα, είναι στο -4 από τους Καταλανούς στο πρωτάθλημα και με τα τωρινά δεδομένα μια δεύτερη σερί αποτυχημένη σεζόν δε μοιάζει απίθανη. Ο Άλβαρο Αρμπελόα, που ανέλαβε στη θέση του Τσάμπι προερχόμενος από την Καστίγια, λογικά θα δώσει περισσότερες ελευθερίες στους παίκτες και μοιάζει -τουλάχιστον για την ώρα- μία ασφαλής επιλογή για τη διοίκηση μέχρι να δει τι θα κάνει με τον επόμενο προπονητή.

Θα δώσει όμως ο Αρμπελόα ή ο επόμενος προπονητής που ίσως έρθει στη συνέχεια λύση στα προβλήματα της Ρεάλ; Εάν δεν αλλάξουν νοοτροπία οι ποδοσφαιριστές, η απάντηση είναι μάλλον αρνητική. Ακόμη και ο Κλοπ, το όνομα του οποίου ακούγεται έντονα, ή ο οποιοσδήποτε Κλοπ να αναλάβει το καλοκαίρι, δε θα καταφέρει να δώσει την ταυτότητα που θέλει στην ομάδα εάν δεν συμμορφωθούν οι παίκτες. Ο ίδιος ο Γερμανός άλλωστε επέκρινε έντονα την απόφαση της διοίκησης να διώξει τον Αλόνσο σε δηλώσεις του. Τροφή για σκέψη για τον Φλορεντίνο Πέρεθ αλλά και για ολόκληρο τον οργανισμό της βασίλισσας της Ευρώπης.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΕΚΑΚΗΣ